با سلام خدمت شما دوستان عزیز
در ابتدا از شما پوزش می خواهم به علت غیبت ناگهانی و طولانی ام که داشتم
انشاالله با مطالبی جدید باز در خدمتتون خواهیم بود
دوستان متاسفانه در ماه مبارک رمضان توفیق نداشتیم حکمتهایی از نهج البلاغه را تا پایان ماه مبارک خدمت شما دوستان عرضه کنیم و این مهم را به پایان برسانیم لذا در اولین فرصت آنچه از مبحث حکمتهای مولا امیر المومنین در این کتاب ارزنده باقی مانده است را جهت دانلود شما دوستان عزیز قرار خواهم داد.
او به مقصد رسيد ولي ما همچنان در اين قطار رو به جلو در حرکتيم و معلوم نيست چه وقت و در کدام ايستگاه ما نيز بايد پياده شويم ، اي کاش اختيار پياده شدن با ما بود تا در همان ايستگاهي که ناصر پياده شد ماهم پياده مي شديم اما افسوس که این اختیار از ما نیست همان طور که اختيار سوار شدن از ما نبود ، دلخوشيم به نوشته ايي که در گوشه ايي از قطار نوشته اند :" نگران نباشيد که همسفرانتان از قطار پياده مي شوند و فکر اشتباه نکنيد که ديگر آنها را نخواهيد ديد بلکه روزي مي رسد که همگي دور هم جمع خواهید شد "
اين تنها جمله ايي است که باعث آرامش مسافرين قطار مي شود.
حال که تنها بر روي يکي از صندلي هاي قطار نشسته ام و در حال تماشاي غروبي ديگر هستم افسوس مي خورم که چرا تا آن زمان که همه باهم همسفريم و با هم هستيم قدرهم را نمي فهميم و توجه ايي به هم نداريم ولي تا يکي از قطار پياده ميشود به شدت دلتنگ مي شويم و آنجاست که مي فهميم چه نعمتی را از دست داده ایم.
با اينکه اکنون به ايستگاهي رسيديم که ناصر سري قبل آنجا خداحافظي کرد و پياده شد هنوز کوپه هاي اين قطار را ناباورانه و يک به يک به اميد ديدارش مي گرديم ، غافل از آنکه او ديگر در اين قطار نيست که نيست.
او که قد قامت رازش همه با نام علي بود اوکه اسرار وجودش همه از بنت نبي بود
او که سجاده رازش همه از عشق خدا بود او که تسبيح وجودش همه با نام نبي بود
او رفت ، تنها و خانواده اش را نیز در این قطار جا گذاشت چرا که قطار در آن ایستگاه فقط برای ناصر توقف کرد ، او رفت ، رفت ،...
عرض تسليت دارم سالگرد ارتحال ملکوتيش را خدمت همه دوستان و دوستدارانش به خصوص خانواده محترمشان
***********************************
دوستان باور مي کنيد يکسال و سه روز از پروازش گذشته ؟ و از او تنها صدا مانده است و تصوير ، و ديگر هيچ ، با آنکه هر روز می گذشت و به سالگردش نزدیکتر می شد و ما آرزو میکردیم که این روز دیرتر بیاید ولی چشم بر هم زدیم میبینیم که سه روز از مراسم سالگردش هم می گذرد .
حرف از سالگرد شد ، اونم چه سالگردی .
مراسم سالگردی که ،،،،
واقعاً نمی دانم جایی برای گفتن دارد یا نه .
راستش همین را بگم که از زماني وارد مراسم سالگرد ناصر شدم تا به همين الان در يک خلاء عجيبي قرار گرفته ام ، انگار که در فضا سرگردانم .
وقتي به طرف محل برگزاري مراسم مي رفتم تو فکرم اين بود که يک گزارش خوبي براي دوستاني که در شهرهاي دور هستند و دوست داشتند در مراسم باشند فراهم کنم ولي باور کنيد که نمي دانم چرا به محض اينکه وارد محل بر گزاري مراسم شدم و چند دقیقه ایی گذشت به کلي سرد شدم و پشيمان از شرکتم در مراسم.
باور کنيد از مراسم سالگرد در کاخ سعد آباد هيچي نگويم بهتر است
اين اولين باري بود که با مراسمي به اين سردي برخورد داشتم علیرغم زحمتهاي بسيار مهرداد نصرتي عزيز و چند تن از دوستان واقعاً مراسم بي روحي بود و با پوزش از همه کساني که براي اين مراسم زحمت کشيدند ، اين مراسم اصلاً در شان ناصر نبود.
اي کاش به جاي شرکت در اين مراسم خودمو مي رسوندم به حرم آقا علي ابن موسي الرضا(ع) و در اون روز که مصادف شده بود با روز عرفه نائب الزياره اش مي شدم ، افسوس .
به هر حال ازاين که تونستم چند تن از بچه هاي گروه وبلاگ نويس ناصريا رو ببينم و بشناسم خوشحالم.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
راستي يه بنده خدايي عاجزانه در يه وبلاگي التماس مي کرد که چند تا سوال دارم برام توضيح بده مثلاً دليل بر گشتن ناصر به بندر و ... ، بايد خدمتشون عرض کنم که شما همينطوري ضجّه بزن تا اينکه دلم برات بسوزه اون وقت برات توضيح ميدم ، باشه.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ